وقتی ایمپلنت در استخوان فک جا میگیرد، هنوز چیزی روی آن نیست که بشود با آن غذا خورد یا لبخند زد. اباتمنت همان قطعهی واسطه است: از یک طرف به پایهی ایمپلنت وصل میشود و از طرف دیگر، روکش دندان روی آن قرار میگیرد. در واقع اگر پایهی ایمپلنت را ریشهی مصنوعی بدانیم، اباتمنت پلی است میان این ریشه و دندانی که از دهان بیرون دیده میشود. انتخاب درست آن، هم روی استحکام کار اثر دارد، هم روی ظاهر و راحتی بیمار.

اباتمنت دندان چیست؟
اباتمنت (Abutment) قطعهی کوچکی است که روی پایهی ایمپلنت پیچ یا سیمان میشود تا روکش بتواند به آن متصل شود. جنس آن معمولاً تیتانیوم یا زیرکونیاست و هر دو با بدن سازگاری خوبی دارند. شکل و اندازهاش یکسان نیست؛ دندانپزشک آن را بر اساس وضعیت دهان، جای ایمپلنت و نوع ترمیم انتخاب میکند.
اباتمنت دندان در ایمپلنت چه کاری انجام میدهد؟
این قطعه فقط یک رابط ساده نیست. نیروی جویدن از طریق روکش به اباتمنت و بعد به ایمپلنت منتقل میشود، پس نقش مهمی در پایداری کل درمان دارد. علاوه بر این، شکل روکش و جایگیری آن در کنار دندانهای دیگر هم تا حد زیادی به اباتمنت بستگی دارد. بهطور کلی کارهای زیر بر عهدهی آن است:
- وصل کردن روکش به پایهی ایمپلنت
- کمک به پایداری ایمپلنت زیر فشار جویدن
- ایجاد شرایط مناسب برای داشتن ظاهر طبیعی دندان
- تنظیم فرم و جهت قرارگیری روکش
- پشتیبانی از پروتزهای ثابت و در بعضی موارد پروتزهای متحرک
انواع اباتمنت دندان
اباتمنتها را از چند نظر دستهبندی میکنند: جنس، روش ساخت و کاربرد. اینکه کدام برای شما مناسب است را دندانپزشک بعد از معاینه تعیین میکند.
اباتمنت تیتانیومی:
مقاومت بالایی دارد و بدن آن را خوب میپذیرد. به همین دلیل سالهاست که در درمانهای ایمپلنت زیاد استفاده میشود.
اباتمنت زیرکونیا:
رنگ روشنتری دارد و ظاهرش به دندان طبیعی نزدیکتر است. برای دندانهای جلویی، که موقع لبخند دیده میشوند، معمولاً گزینهی بهتری است.
اباتمنت پیشساخته:
در اندازهها و فرمهای استاندارد تولید میشود. اگر شرایط دهان بیمار با این اندازهها جور باشد، انتخاب ساده و کاربردی است.
اباتمنت سفارشی:
برای هر بیمار جداگانه طراحی میشود. چون با فرم لثه و روکش هماهنگ ساخته میشود، در مواردی که ظاهر اهمیت بیشتری دارد یا شرایط دهان پیچیده است، تطابق بهتری میدهد.
مراحل نصب اباتمنت دندان
نصب اباتمنت یکی از مراحل مهم جایگزینی دندان از دسترفته با ایمپلنت است. زمان انجامش به وضعیت استخوان و سرعت ترمیم هر بیمار بستگی دارد، پس عدد ثابتی برایش نمیشود گفت. روند کار معمولاً به این شکل است:
- بررسی پایهی ایمپلنت و بافتهای اطراف آن
- انتخاب اباتمنت مناسب
- اتصال اباتمنت به پایهی ایمپلنت
- ارزیابی لثه و فضای لازم برای روکش
- قالبگیری یا اسکن دیجیتال
- ساخت، نصب و تنظیم نهایی روکش
چه چیزهایی در انتخاب اباتمنت دندان تأثیر دارند؟
جنس قطعه فقط یک بخش از تصمیم است. دندانپزشک باید شرایط هر بیمار را جداگانه بسنجد، از جمله:
- جایی از فک که ایمپلنت قرار گرفته
- ضخامت و سلامت لثه
- اهمیت زیبایی، مخصوصاً در دندانهای جلو
- نوع روکش و روش اتصال آن
- زاویه و عمق قرارگیری پایهی ایمپلنت
- سازگاری قطعه با سیستم ایمپلنتی که استفاده شده
تفاوت اباتمنت با پایهی ایمپلنت
پایهی ایمپلنت داخل استخوان فک قرار میگیرد و نقش ریشه را بازی میکند. اباتمنت روی همین پایه نصب میشود و محل اتصال روکش است. پس این دو قطعه کار یکسانی ندارند، اما برای اینکه ایمپلنت کامل شود، هر دو لازماند.
جمعبندی
اباتمنت حلقهی اتصال پایهی ایمپلنت و روکش است و انتخاب درستش میتواند در راحتی جویدن، کمشدن ناراحتی و ظاهر نهایی دندان تفاوت ایجاد کند. جنس، طراحی، جای ایمپلنت و وضعیت لثه مهمترین عوامل در این انتخاباند. به همین دلیل بهتر است انتخاب و نصب آن را به ارزیابی دندانپزشک بسپارید.